Untitled Document

नर र नारीको समान अधिकार भन्दा पहिला समान चेतना हुनुपर्छ।

गृह पृष्ठ आफ्नै कुरा हाम्रो बारे सम्पर्क गर्नुस् फोटो संग्रह सर्च
Untitled Document
नारी हस्ताक्षर
हैन... किन अन्त्य हुंदैन हाम्रो समाजमा पुराना कुसंस्कारहरु ? अझै पनि यसो गर्‍यो, उसो गर्‍यो कुसंस्कारका शिकार नारीनै बन्नु परेको छ । भन्न त भनेका छन नारी सृष्टीकर्ता हुन, नारी देवी अनि लक्ष्मी पनि हुन । तर नारी अरु केहि हैन आमा हुन भनेर बुझ्ने मान्छेलाई नारी को हुन ? भन्नेर धेरै बखान गर्न जरुरी पर्ला जस्तो लाग्दैन ।

 
मन्जुको बोली, शब्दको गोली भनेर चिनिन सफ़ल भएकी दोहोरी गायिका साथै संचालिका मन्जु पौड्यलले दुई महिनाको बसाईमा साँच्चै जापान दोहोरीमय बनाईन । नेपालीहरुलाई त त्यसै हँसाईन नचाँईन, जापानीहरुलाई समेत छम छमी नाँच्न बाध्य बनाईन । दोहोरीकै भिडन्तमा दोहोरीका पारखीहरुलाई चोटिला शब्दहरुले कतिलाई त कायलै पार्नुका साथै घायल समेत पारिसकेकी छन । जस अर्थमा जापानबासी नेपालीहरु बिच संधै स्मरण रहने गरी दोहोरीको तरंग ल्याईदिएकी छन । अर्को अर्थमा भन्नु पर्दा जापान जस्तो मुलुकमा नेपाली संस्कृतिको जग थलानी गर्नुमा ठूलो सहयोग गरेकी छिन

 
उपयोगी लिंकहरु
नारी संघसंस्थाहरु
अनलाइन समाचार
समुद्रपारी
मेरो संसार
साहित्यिक तथा अन्य लिंकहरु
युवा वहस
डिसी नेपाल
भोजपुरे ब्लग
मझेरी.कम
 
गोरी (कथा)
छक्कु उदासी
 

 

सुनसान रातलाई छिचोल्दै गरेको निकै गहिरो सुनिने गोलसिमल चरीको मधुर स्वरले मेरो कानमा अड्डा जमाईरहेको हुन्छ । निदाउने प्रयासले छिन छिनमा दाया बायाँ कोल्टो फ़ेर्छु । घोप्टो, उत्तानो पर्छु । तर निन्द्रादेबीले बास गर्लिन जस्तो लाग्दैन । सँधै झै त्यो रात पनि गोरी ढोका बाहिर मेरो गार्ड बसेको थियो । मेरो साथी भन्नु अथवा सहारा नै त्यही एउटी गोरी थियो । कोही नौलो मान्छे आउँदा भुकेर मलाई संकेत गर्दथ्यो भने नातेदारहरु आउँदा लुटपुटाउने र चाट्ने गरेर स्वागत सत्कार गर्दथ्यो । त्यस्तै संकाश्पद भुस्याहा कुकुरहरु घरको हाताभित्र प्रबेश गर्दा साथ हृयार्रर गरेर धपाउँथ्यो । समग्रमा गोरीको गुणगान र बिशेषता गाउनुपर्दा शायद यो ढोगी समाजको पापी, स्वार्थी, निर्दयी र ढोकेवाजी जस्ता र मै हुँ भन्ने मनुवाहरु गोरीको खुट्टामा बाँधे पनि सुहाउँदैन होला ।

जुन रात अचानक गोरी झम्टीझम्टी भुक्न थाल्यो । मेरो निदाउने प्रयासलाई भंग गराउँदै । अनिन्द्राको छटपटीमा झन गोरीद्धारा नुनचुक दल्ने काम भईरहेको आभाष भईरहेको थियो । जति जति गोरीको भुकाई चर्किन्थ्यो त्यति नै मेरो मुटुको ढुकढुकी बढिरहेको थियो । लागिरहेछ मुटुले पनि ठाउँ छोड्दै छ । एकाएक सँधैंको भन्दा गोरीको भुकाई अस्वभाविक थियो । बिचरा ! उ एउटा पशु हो र पनि म प्रतिको उसको बिश्वाश, कर्तब्य र समर्पणदेखि म हृदयदेखि नै कृतज्ञ हुन्छु । बिचरा गोरी ! झुपडीभित्र खासै चोरेर लैजानलायक केही नभए पनि मेरो सानो रामझुपडी र मेरो एउटा ज्यानको सुरक्षाकोलागि एकप्रहर रात पनि नभनेर आफ़्नो ज्यानको बाजी थापेर भुकिरहेको हुन्छ । रातभरि जाग्राम बसेर आफ़्नो ड्यूटी सक्रियतापुर्बक निभाईरहेको हुन्छ । उसको इमान्दारिताप्रति अन्तरात्मादेखि आभारी हुँदै मुरीमुरी धन्यबाद दिईरहेकी हुन्छु ।

मेरो मनमा नानाथरीका अनावश्यक कुराहरुले लक्ष्मण रेखा नाघेछन क्यारे !  बनको बाघले खाओस कि नखाओस् मनको बाघले नचपाई निलेको हुन्छ र मानौं म बाघको भुंडीभित्रै एकैडल्लो परेको छु । अनि आफुलाई सम्हाल्दै निडर हुने प्रयासमा सिरकभित्रै सकेजति गुटीमुटी पर्छुसास निसासिन्छ र सिरक खोलेर कान ठाडो पारेर बाहिरको चाल सुन्ने आँट गर्छु । यद्यपि शिरदेखि पाउसम्म सिरिङग भएर आउँछ । शंका उपशंकाहरुले मन झन भयभित भएर अतालिरहेको हुन्छ । झन भन्दा झन गोरीको आपत्तिजनक भुकाईले सिरक भित्रबाट टाउको निकाल्न त डर लागि रहेको थियो, ढोका खोलेर  हेर्न झन साहसै आएको थिएन । कतै बाघ, भालु अरु कुनै बन्यजन्तु हो कि ? भूतप्रेत र मसान पो हो की  ? चोर डांका पो आयो कि  ? अथवा कोही आफन्त मतलव मलाई धर्मपत्नीको नाम जोडेको तीन महिना पनि नपुग्दै मेरो सोझीपनको फाईदा उर्ठाई थाहा नै नदिएर लापत्ता भएको त्यै पति भनाऊदो फर्केर त आएन  ? भन्ने  झिनो आशा पलाएर आएको हुन्छ । आ....त्यो पापी के आउँथ्यो, फर्केर आउने भए त ३,४ बर्षै आउँथ्यो । यत्रा १३, १४ बर्षभईसक्यो । यस्तै यस्तै भय, डर, त्रास र कौतहुलताले त्यो रात गोरीसंगै म पनि निदाउनै बिर्सेछु ।

बिहानपख गोरी रातभरी भुकाईको थकाईले होला पिंढीको चिसो भुइमा चार पाऊ फालेर मस्त सुतिरहेको थियो । टाउकोदेखि पुच्छरसम्म मुसार्छु । नारी कोमलता न हो !  गोरीलाई अनायासै मानबिय हृदयमा टाँस्ने र अंगालोमा बाँध्ने गर्छु गोरी !  तँ किन अतमभरि खान पाउने घरानियाँ परिवारको खोजीमा जाँदैनस्  ? आखिर तेरो विवशता के हो  ? मात्रै एक गाँस ढिंडो र आँतोले पेट भर्नु पर्ने । जूठो थाल चाटेर चित्त बुझाउनु पर्ने बाध्यता कुन जन्मको कस्तो श्राप हो तेरो  ? चुहुने छानोमुनि जिर्ण काठको खाँबोमा आड लागेर गलिसकेको नाईलनको डोरीलाई बन्धन मानेर बाँच्नु पर्ने कुन महाशयले कोरीदिएको भाग्य हो तेरो  ?  तै पनि धन्यकी रहिछस् गोरी !  झरी पर्दा निथुरुक्कै भिजे पनि र्फरर मानेर पानी टक्टक्याउँदै झरी तार्छेस। चर्किने घाम लाग्दा जति गर्मी भए पनि लामो  जिब्रो  निकालेर सहज तरिकाले गुजार्छेस् । न कि अलि बल लगाए फुस्सै चुँडि हाल्ने डोरीको त्यान्द्रोलाई नै आधार मानेर धानिएकी छेस् । कस्तो बिडम्बना !  तेरो मासु खान मिल्ने भए जमाना अनुसार आँखा लाग्दो रातारात मोलतोल हुने थियो । तँ गुणी र दूधालु गाईभैंसी भएर जन्मेको भए तेरो मूल्य र भाऊको हानथाप निकै चल्नेथियो । तर कुन जुनीको पापले कुकर्नी भएर जन्मे होलिस् ।

के गर्ने गोरी ! कुकुर्नी भएर जन्मेपनि केही थिएन । तेरो पनि खानदानीको घरमा जन्मेर बास भएको भए । तँ जस्ती गुनी र समझदारी कुकुर्नी जहाँ गए पनि भने जस्तै मालिक पाउथिंस् । जो कोहिसंग पनि सजिलै रत्तिन सक्थिस् । तेरो प्रत्येक भुकाईको अर्थ हुन्थ्यो र मान्यता अनि कदर पनि । अरु सबै सुत्दा तँ पनि सन्तोष र आनन्दले न्यानो ठाउँमा ब्यबस्थित ढंगले सुत्न पाउँथिस् । बुद्धिजीबी,  भलाद्मी र दिलवाले मालिकको मनज्ञ माया पाउनुका साथै सही मुल्यांकन स्वरुप दर्जा अनि थुप्रै थुप्रै स्यावासी पाउँथिस् । राम्रो स्याहारसुसार त्यस्तै मिठामिठा परिकार र माछा मासुको चैन गर्ने थिईस् । तेरो इमानदारिता,  सहनशिलता र अनुशासन अनुरुप गोरी भन्दा राम्रो अथवा तँलाई सुहाउदो आधुनिक नाम जुथ्र्यो होला । र तेरो गुण, ज्ञाण पनि उच्च दर्जाकै मान्छेहरुद्धारा गाउथे होलान् ।

गोरी अझै सपनाको फूलबारीमा शायद लुकामारी खेल्दै थिईहोला । मेरो कोमलहृदय निचोरिंदै आएको थियो । तेरो कर्मको लेखानै यस्तै रहेछ । भन्दै गोरीको टाउकोमा हल्का प्याट्ट हान्न पुगेछु । साथै मेरो आँशुको थोपा संयोगबस गोरीको आँखामा खसेछ । सुत्ने इच्छा हुँदाहुंदै करैले अधुरो निन्द्रामा ब्यँझिरहेको थिई ऊ । मेरो आशुले गोरीको केही अंगहरु भिजिसकेको थियो । चाहेर पनि गोरी न मसंगै रुन सक्थ्यो न मेरो आँशु पुछिदिन । न मलाई हँसाउन सक्थ्यो न मलाई सहानुभूति र सान्त्वना दिन । यो कुसंस्कार र अहंकारी जस्ता भयानक बिसंगतिको शिकार म अनि गोरी बन्नु परेको छ । र चुपचाप मौन र्समर्थन गर्नु परेको छ । वास्तबमा गोरी त अचेतनशील प्राणी हो । तर आजको २१ औं शताब्दीमा पनि आधा आकाश मानिने सचेत नारीहरुलाई र गोरीलाई एउटै तराजुमा जोख्न रमाएको छ हाम्रो समाज । मात्रै नारीलाई बिपरित लिंगको बासना लिने साधनकोरुपमा हेरिएको छ । अनि बच्चा जन्माउने मेशिन बनाएर चुलो चौकोमा अनुबन्धित गरेको छ । के गर्ने यो पुरुषप्रधान समाजमा गोरी जस्तै म पनि भुक्न मिल्ने भए र हरेक भुकाईहरु सार्थक हूने भए धक खोलेर नारी चेतनाको बिकूल फुक्नेथिएँ । नारीको ब्यथा र मर्म डाँको छोडेर भुक्ने थिएँ । नारीमाथि भएको अन्याय र अत्याचार एक एक गरेर बक्ने थिएँ । त्यसैले गोरी तँ पनि हामी जस्ता अवला नारीहरुको आन्तरिक भावनाको महत्वपुर्ण श्रोत अनि ज्वलन्त उदाहरण बनेकी छेस् । अन्तमा, म तेरो असक्षम मालिकनीको हैसियतले गोरी ! अजम्बरी भएस् म ओईलिएर गए पनि, अटल र अमर भएस् म मरेर गए पनि । माफ गर गोरी तँलाई मेरो धेरै धेरै आशिर्बाद भन्दा अरु दिन सकिन !!!

 

 

तपाईको प्रतिक्रिया
कमेन्ट गर्दा सभ्य नेपाली भाषामा गर्नुहोला । जथाभाबी अपशब्द प्रयोग गरिएको र नेपाली बाहेक अन्य भाषामा गरिएको कमेन्ट मान्यता हुने छैन ।
रोमनबाट युनिकोड नेपालीमा रुपान्तर गर्न यहाँ थिच्नुहोस्
नाम
ठेगाना:
इमेल:  (इमेल गोप्य राखिनेछ)
प्रतिक्रिया
 
प्राप्त प्रतिक्रियाहरु ( 0 )
थप शीर्षक
आँशु (कबिता)
गोरी (कथा)
औलाको बहश (कबिता)
गजल
फूल र पश्चताप
गजल
नारी एक रुप अनेक (कबिता)
गजल
जिउदो लाशको रहर
भो ...आमा नहेर दुरबिनबाट (कबिता)
ईश्वर जरुर छन सानु
नारीको शक्ती (कबिता)
बन्नु सीमा (गजल)
म मरेको बर्ष दिनमा पिन्न नदिनु
पुनर्मिलन (कथा)
Untitled Document
आज भोली दोहोरी गितहरुमा निकै चल्ने गरेको शब्दलाई यहाँ जोड्नु मन लागेको छ । "कस्ता होलान बाउआमा पनि, यस्ती राम्री छोरीलाई जन्माउनी" भनेर शब्दले नारीलाई जति फ़ुर्काए पनि नेपाली नारीहरुको पहिचान खुल्न अझै धेरै समय लाग्न सक्ने अनुमान गर्न सकिन्छ । जस्को चुनौति स्वरुप केहि पहिलाको तथ्याङक अनुसार नेपालको अध्यारो कुसंस्कार भित्र जन्मिन बाध्य भएका यि प्रथम नारीहरुको नाम सम्झिनु पर्दा क्रमश:-

 
Untitled Document

जहाँ नारीको सत्कार हुन्छ त्यहाँ देवताको निवास हुन्छ  ।                                                                                   गीता                                                                                                                                                                     
                                                                                                           
   
                   

© २००९ । सर्वाधिकार नारी सञ्जाल डटकममा सुरक्षित ।